YAŞAM VE ÖLÜM ÜZERİNE BİR YAZI

Yaşam doğar bir pınardan, minik minik kaynar ve başlar akmaya.

Akarken büyür diğer kollardan akanlarla, çağlar çağlar ve boşalır gürleyerek bir şelaleden aşağıya, yanlara.  Ama akarken demez ki, ben çarpmayacağım, kayalara, taşlara, yaralanmayacağım, savrulup saçılmayacağım, aksine her bir köşeye, her bir noktaya değe değe devam eder yoluna. 

Bazen çok coşkulu yataklardan, bazen göletimsi sakinliklerden geçer, hiç durmadan, hiç yılmadan, akar kavuşur sonunda okyanusuna. Ve tam kavuşma öncesinde minik bir buluşma anı olur bu akar suyun okyanusla. Orda cilveleşir, oynaşırlar, orda hemhal olur birbirlerine karışırlar.

Ah ne tatlıdır kim bilir bu buluşma anı.  Ve kavuşmadır hemen onun da ardı. 

Teslim olur küçük su büyük okyanusa.  Küçük olan büyük olur. 

Ölüm olur, ve hemen ardından gelir en derin shavasana*. 

 

(* shavasana: yoga asanalarından bir tanesidir. shava ceset, asana poz demektir. yoga pratiğinin sonunda gerçekleşen dinlenme pozuna verilen isimdir.)

(** fotoğraf: shane moad, river meets the ocean.   http://shanemoad.com/new-works/ )