zihninin bedeninin farklı bir yerde olduğunu varsayması, kendine karşı hissettiğin önyargı.korkuların. korktuğun için durmaların, duraksamaların. konforundan çıkıp korktuğunun içine atıverince kendini aslında öcü olarak tanımladığın şey bir anda aydınlık olabiliyor. bir kapı daha aralanıyor.

bahar yorgunluğu gibi görünen şey bir türlü miskinlik de olabiliyor. nereye kadar teslim olup nereden sonra harekete geçeceğini en iyi sen biliyorsun.

kanma, uyuma, yeri gelince teslim ol ama esir olma. fark et arasındaki ayrımı.

neye hangi düşüncenin arkasına gizlenmişsin sinsi sinsi fark et. işte tam olarak da engelin, bu senin. arkasına gizlendiğin şeyi al karşına bak açıklıkla. 

korkabilirsin, titreyebilirsin hemen öncesinde ama kal orda. göreceksin ki bir kapı var, aralanan, içeriye ışığı saçılan. yürü kapıya, zaten yarı açık, at adımını içeri, ve kucakla bu aydınlığı. bırak işte o zaman kendini onun içine, ta ki karanlık gelene kadar tadını çıkar.  karanlık da geliyorsa eğer yeni bir katman, kapı ya da aydınlığın işaretçisi.  kaçma ondan, aksine gel de, gel de git.  git ki ben de kavuşayım ışığıma. gelmezsen gitmezsin, gitmezsen ışık yok. ol ki olayım, ol ki öğrenip kök salayım. 

olayım. 

şimdi ve burada.

sadece.