ah.

 

sadece ah diyerek başlayabilirim böyle bir yazıya sanırsam, zira bu iki harf, bu nefes bırakış yaşadığım kasım ayını da çok güzel özetliyor.

 

bir kasım ayı, bir sonbahar günündeydi, hayatımın ilk yoga dersi. bes yıl evveldi.

bir kasım ayı, sonbaharın son hafta sonuydu, hayatımın ilk inzivası, hocalık eğitimimi beraber aldığım canım abhaya ile. 

bir eylül’dü bana hadi hüsne, artık vakit geldi, beraber çıkıyoruz yola, başlıyoruz bu güne kadar biriktirdiklerimizi paylaşmaya dediğinde.

ilk tepkim büyük bir kalp çarpıntısı. korku ile karışık bir heyecan. kendime bir göz atış. beş yıl önceki ben ile bugünkü ben arasındaki o uzun zamanda birikten deneyimlerimi bir süzgeçten geçirme zamanı. 

neler var elimde? neler biriktirmişim heybemde, hangilerini paylaşabilirim acaba karşımdaki kalplerin içinde oldukları hassasiyetle?

derken oluverdi kasım’ın son hafta sonu.

istikamet tadah artist habitat, manavgat, çantamda yağlarım, çanlarım, notlarım ve beş yıl içinde biriktirdiklerim. 

yanımda asil arkadaşım abhaya. 

tüm şamanik dişiliğiyle, yanımda. 

beraberiz.

çıktık yola.

güneşli bir antalya sabahında toroslara bakarak, dağları, kurumuş yaprakları selamlayarak, güneşe teşekkürlerimizi sunarak yola çıktık.

vardık 48 saatlik inzivamıza.

organik bir şekilde gelişmiş, kapılarını bizlere açmış tadah.

ev sahiplerimiz deniz ve till. 

açtılar kapılarını tüm samimiyet ve sıcaklıklarıyla.

abhaya ve rhea.

nisa ve hüsne.

ne güzel karşılandık.

ne güzel ağırlandık.

ne güzel insanlarla tanıştık.

cuma 17:00-pazar 17:00 aralığında, toplam on eşsiz ruh ile, deneyimlerimizi paylaştık. 

saat yedi’de meditasyon ve sessizlikle başlayan günlerimiz, vegan ve glütensiz kahvaltılar, iki saatlik pranayama ve hatha yoga pratiği, sessizliğin bozulması ve yine vegan ve glütensiz leziz öğle yemekleri, çemberler ve partnerli çalışmalar, yin yoga dersleri, akşam yemekleri, şömine başı sohbetleri ve uyku öncesi meditasyonları ile geçti.

meditasyonla başlayıp, meditasyonla biten günlerimiz, hepimizi uyandırdı, büyüttü, genişletti,.

sonbaharın son yapraklarını beraber salladık, birkaçını döktük, dökemediklerimizi fark ettik ve sımsıcak bir çemberle veda ettik birbirimize.

 

büyüdüm.

büyüdük.

beraberce.

 

ah.

anca böyle bitebilirdi bu yazı.

başladığı gibi.

bir nefes verişle.

parçası olan herkes ve her şeye teşekkürlerimle.