dünya zamanıyla yaşadığım 30 senenin son gününe uyanmış bulunmaktayım.

yarın itibariyle ise, şu yer kürede 31 yıldır yaşayan bir beden, binlerce yıldır burada olduğunu hissettiğim bir ruh ile yaşama uyanacağım. 

bu gün bir daha yaşanmayacak kadar eşsiz. 

diğerlerinden farklı olarak insan biraz geçirdiği yıla göz atmadan edemiyor. 

hindistan’da başlayan ocak’16, beni rheaworks’ü yaratmaya iten 30 yıllık yaşamım, rhea’lı geçen bir şubat ve sene, inişli çıkışlı, sorgulamalı, araştırmalı geçen bir mart-ekim dönemi ve cihangir yoga’daki stajım, bana varsayımlarda bulunursam dansı kaçıracağımı hatırlatan o ekim akşamı, başka bir ekim akşamında paris’e uçuşum, döndüğüm gün yeniden bilet alışım, hayatımın ilk inzivasını rüya bir yerde gerçekleştirdiğim kasım’ın son günleri; büyümenin, genişlemenin,  dans etmeye başlamanın, hakikatin, dürüstlüğün, sınırlarımı çizme ve korumanın öğretilerini dinlediğim kasım ve aralık ayları, paris’te sonlanan bir 2016. sınırsınız benliğimin yere ayak basışına tanıklık ettiğim bir ocak’17. doğumumu kutladığım şubat ayı, doğum günü hediyem bali biletim. evet kısaca koca bir sene geçti ve ben her yöne büyüdüğümü, genişlediğimi hissetmekle kalmıyor, her gün hediyelerini kapımda karşılıyorum.

bu süreçte birkaç cümle var bana eşlik eden:

varsayımlarda bulunuyorsan dansı kaçırıyorsun.

öğrenilmiş koşullanma ve beklentiler ; hangi tepkiler bana ait? hangisi aileme ? hangisi içinde yaşadığım topluma? bunlardan sıyrılıp saf benliğim ile kucaklaşabilir miyim?

şu an dışındaki her şey kocaman bir varsayım.

ben hislerim, düşüncelerim, duyumlarım değilim; ben bütün bunlara tanıklık edenim.

spanda; yaşamdaki her şey bir titreşim. duyularımız aracılığıyla sonsuz zenginlikte bir deneyim yaşıyoruz.

bunun gibi o kadar çok öğreti düştü ki bu yıl boyunca içime, sadece gülümseyebiliyorum.

zaman tüm hediyelerini, tüm coşkusu ile sunuyor. 

bana sadece kabülü kalıyor.

şansımı, benliğimi, alıp verdiğim nefesimi, yaşamın mucizelerini ve hediyelerimi.

 

dün akşam bali biletimi aldım.

çok sevdiğim arkadaşım olivia bir süre orada yaşayacak.

ben de bir hafta onun ziyaretçisi olacağım.

geçtiğimiz sene hindistan, bu sene bali, doğu çağırıyor beni.

bir doğudan diğerine, geldi yaş 31’e.

yarın başlıyor yeni bir serüven böylelikle.

bugün bir yaşın son günü, yarın diğerinin ilk günü. 

 

ne mutlu.

ne kutlu.

parçası olan herkes ve her şeye sonsuz teşekkür ve sevgilerimle,

hüsne rhea